Inleiding
In enkele vorige blogs heb je kunnen lezen hoe moeilijk het soms is om de juiste locatie bij het juiste kamp te vinden. Vooral als twee kampen vroeger in dezelfde gemeente lagen zoals in Ruinen. Het bleek dat het kamp dat ik als Ruinen Stuifzand had omschreven eigenlijk Ruinen is. En met behulp van de heer Schonewille is de juiste locatie van Stuifzand teruggevonden. Op de terugweg vanuit de Carel Coenraad Polder was het dan ook tijd om eindelijk eens de locatie van kamp Stuifzand te bezoeken, dat nu onder de gemeente Hoogeveen valt.

Stuifzand
Stuifzand is niet het gene waar je direct aan denkt als je er staat. Het mais stond tot boven onze hoofden. En dat zegt ongeveer meteen wat er van het kamp nog te zien is. Niets, maar dan ook helemaal niets. Geen bordje wat herinnert aan de geschiedenis van de plek. Gewoon een maisveld langs een klein weggetje met op de achtergrond de VAMberg. De afvalstortplaats bestond al ten tijde van het kamp, maar op oude kaarten lijkt de omvang pas eind jaren zestig begin jaren zeventig echt tot wasdom te komen. De bewoners van het kamp kwamen in Nederland aan op 29 april 1951 met de New Australië, via Amsterdam. In de Trouw staat dat in november van dat jaar er enkele gezinnen (CRAMS) bijkomen uit Barneveld de Biezen en/of de Schaffelaar. Zij zijn voor straf verhuisd voor het intimideren van een medebewoner en de daarop volgende onlusten. Wat de invloed was van hun komst in zo’n klein kamp is niet in de krant terecht gekomen. Er woonden in totaal zo’n veertig mensen in het kamp Stuifzand dat vrij klein is, met twee woonbarakken, een keuken, wasruimte, beheerderswoning, kantine en pompstation voor water. Het woonoord is in ieder geval tot 1962 bewoond geweest.

Conclusie
Het woonoord is een voormalig DUW-kamp en in de oorlog is het ook gebruikt als Joods werkkamp. Verder is er weinig informatie te vinden over het kamp. Dit wordt bemoeilijkt door de naam Stuifzand, die bij digitale zoekopdrachten allerlei stuifzanden geeft behalve wat je zoekt. Dit is typisch een klein kamp dat in de vergetelheid dreigt te geraken. Maar het is toch minstens tien jaar het thuis geweest van een kleine groep Molukse bewoners.

Ik ben een keer met mijn vader in kamp Stuifzand geweest, begin jaren 60, bij de familie Mailisa (nu Hogeveen). Deze familie werd onder dwang (politie en zo) verhuisd van kamp Pieterberg (in Westerbork) naar kamp Stuifzand ….
LikeLike
Bedankt voor de aanvulling. Er zijn veel gedwongen verhuizingen geweest tussen kampen, sommige haalde zelfs de krant.
LikeLike
Goedemorgen, hierbij een klein berichtje van mij. Ik ben er als kleuter gekomen uit Rotterdam en heeft er een paar jaar gewoond tot we gingen verhuizen naar Kamp ten Arlo bij Zuidwolde. Mijn ouders zijn net als vele tegen hun zin getransporteerd door de heer Diemers uit Rotterdam na de oorlog. Het was leven onder curatelen met dwangarbeid dus er is niets goed over te vertellen. Dus na een Joods werkkamp is het een zogenaamd opvoeding kamp geweest tegen de Nederlandse wet in. Mijn vader moest er een groot vierkant gat graven van 4×3 meter en daar werden de wc tonnen in geleegd. Het was een schande en werden te werk gesteld en moesten hun loon inleveren bij de Kamp beheerde.
LikeLike
Ik was vandaag in het gemeentehuis van de gemeente De Wolden voor informatie over de kampen Ruinen en Stuifzand. Ik heb nu de juiste adressen (van toen). Kamp Stuifzand lag in het dorp Stuifzand aan de Wijsterseweg 190. Kamp Ruinen lag in het dorp Echten aan de Ruinerweg 18. Beide dorpen zijn later opgenomen in Ruinen en de gemeente De Wolden.
LikeLike
Voor meer uitgebreide info over kamp Stuifzand en kamp Ruinen/Echten zie het boek ”Menyala De buitengewone geschiedenis van de Molukkers in Drenthe’.
LikeLike